domingo, 8 de diciembre de 2013

SOROTAN BABIES


Sorotan Babies taldearen kanta itzel bat. Izen bitxia horren atzean, Sara (Lapurdi) eta Bera (Nafarroa) arteko seikote bat ezkutatzen da:

Xabi eta Xanti ahotsak
Iñaki, baterian
Iñigo, baxua
Tanas eta Lian, gitarrak


2008an eman zituzten lehen urratsak talde bezala. Lehen begi kolpean, Sorotan Bele taldeari erreferentzia zuzena egiten dioten arren, musikalki, oso urrun dira Babiak. Post-hardcorea eta metal indartsuak bat egiten dute euren musikan, non iluntasuna inoiz baino ilunagoa bilakatzen den akorde bakoitzean. Talde berria izan arren, taldekideak bestelako musika abenturetan ibiliak dira, eta hori aski ongi nabari da taldearen lehen diskoa, «Lau dimentsio» (2011), aditzean.

http://www.myspace.com/thesorotanbabies
................................................................
Un tema de los Sorotan Babies, son un grupo vasco de rock surgido en 2008 en la frontera entre Euskadi Norte y Euskadi Sur, en la zona de Sara y Bera de Bidasoa. "4 Dimentsio" es su primer álbum, un discazo que por cierto está grabado, producido y editado por ellos mismos con un resultado impresionante.

Llevan a cabo un post hardcore realmente poderoso con incluso tintes metal en algunos pasajes. Esto sumado al hecho de que son vascos, hace que los primeros grupos que vengan a tu cabeza al escucharlos sean grupos tan importantes como Dut o Lisabo, y la verdad es que para tratarse de su primer y único disco, no quedan en absoluto en mal lugar al compararlos con ellos, es más, yo creo que está a la misma altura si no superior, pero eso es ya mi opinión personal. También tienen claras influencias de grupos más barrocos musicalmente hablando como pueden ser Gojira, Neurosis, Isis o Cult of Luna.

POST-ROCK EN EUSKAL HERRIA

Si hay un género musical dentro del rock en Euskal Herria que ha proliferado más que ninguno es el postcore rock. Bandas como Akauzazte, Dut, Gutariko bat, Lisabo o LIF se encargaron de iniciar en los años 90 las bases de un rock alternativo que llegó a su cima en 2000 quizás con el primer album de Lisabö ("Ezarian"), y los últimos de Dut ("Askatu korapiloa") y Kashbad ("Hesiak").

Tras esa primera época, otra oleada de grupos como Ximel, Izaera, Eten, Autoa, o Inserta consolidaron el estilo. Lejos de quedarse en una "moda" pasajera, en los últimos años han surgido nuevas bandas que lo siguen practicando. Wilis Drummond, Sorotan Babies, Layo Raser, Meido, Tooth... Mención especial para el técnico de sonido Karlos Osinaga, que ha sido el encargado de grabar de forma impecable a muchas de estas bandas en el cuco estudio del gaztetxe de Bonberenea, en Tolosa (Gipuzkoa).

SORKUN & VICE PRESIDENTES


Sorkun es el nombre artístico de la cantante vasca Sorkunde Rubio (Rentería, 1977). Formó parte de la gran banda de rock vasca Kashbad durante aos, y ha grabado con grupos y músicos como Negu Gorriak, Joxe Ripiau, Flitter o Fermin Muguruza, entre otros muchos. Tiene una trayectoria artística propia realmente interesante. En 2003 Sorkun publicó su primer álbum en solitario, "Onna", donde se decantaba con toda claridad por el post rock.  Luego publicaría su segundo disco, "Duna" (2005), un trabajo que ha grabado junto a los músicos que habitualmente le acompañan en directo y con los que ya registró su debut.
 
Tras un tiempo su soberbia banda de acompañamiento se bautizó como Vicepresidentes, quienes ya tenían publicado un disco, "Basque Street Boys", apostando por los ritmos frenéticos, la velocidad y la energía en estado puro. "Sorkun & Vicepresidentes" (2008), es disco del combo Sorkun & Vicepresidentes miraba con claridad hacia el sonido rockero de los años 70 con buenas letras en euskera. Se grabó en el desierto de Palm Spring, en California, en los Estados Unidos, en el estudio de Robbie Owen y entre las colaboraciones del álbum se encuentra Alfredo Hernández, en batería de Kyuss.




SOLTE


SORKUN



Sorkun Rubio (Errenteria, Gipuzkoa, 1977) Kashbad taldeko kantaria izan zen bakarkako ibilbideari ekin aurretik. Ahots dohain apartak dituen kantaria da, eta orain arte grabatutako hiru diskoetan, stoner rock, elektronika, reggae, pop eta blues doinuak bere egin ditu. Halaber, Fermin Muguruza abeslariaren diskoetan kolaboratu du maiz eta haren taldeetako partaide izan da hainbat urtez. 

Hamazazpi urterekin hasi zen Sorkun Kashbad taldean abesten, eta berehala haren ahotsa nabarmendu zen. Hain zuzen, taldeak lehen diskoa grabatu aurretik, Negu Gorriak-en Ideia zabaldu (Esan Ozenki, 1995) diskoan kolaboratu zuen Sorkunek, "Aizu" kantuan abestuz. Hurrengo urteetan hiru disko grabatu zituen Kashbadekin -Kashbäd (Esan Ozenki, 1996), Distantzia (Esan Ozenki, 1997) eta Hesiak (Esan Ozenki, 1999)-, harik eta 2000. urtean taldea desegin zen arte. Ordurako Sorkunen izena ezaguna zen Euskal Herriko rock zaleen artean, eta Fermin Muguruzak, Negu Gorriak desegin ondoren, FM 99.00 Dub Manifest (Esan Ozenki, 2000) bere bakarkako bigarren diskoan parte hartzera gonbidatu zuen. Geroztik, Muguruzaren taldeetako korista izan da Sorkun.

Muguruzak berak bultzatu zuen bakarkako ibilbidea hastera. Horrela, FM 99.00 Dub Manifest aurkezteko munduan zehar egindako biran konposatu zituen Sorkunek Onna (Metak, 2002) bere lehen diskoko kantuak. Kantuen sortze prozesuan Xabi Strubell (Dut, Zura) eta Gorka Sesma (Kashbad) gitarra jotzaileak eta Fermin Muguruza izan zituen ondoan. Haiekin kantuen nondik norakoak finkatu ondoren, entsegu lokaleko lanean murgildu zen beste talde bat osatu zuela horretarako. Stoner rock eta hip hop eta elektronikako taldeetan (Neubat, Exale, Atomoog...) aritutako lau musikari aukeratu zituen Sorkunek: Kanda (gitarra), Atxus (baxua), Iker (programazioak) eta Home (bateria). Horiek osatu dute hurrengo diskoetako bizkarrezurra ere. Hortaz, rock soinu gogorra du Sorkunen bakarkako lehen diskoak. Horrela zioen Metak diskoetxearen prentsa oharrak: "Sorkunek patroiak ez ditu gustuko, ez da estilo itxien lagun eta horrela kantuak ez dira plano batean bakarrik mugitzen, aberatsak dira, ñabardurez beterikoak. Arazo edo konplexu handirik gabe egiten dute stoner eta hardcore eta rock eta pop eta bestelakoen arteko bidaia, kantuaren arabera lan egiten dute, kantuak eskatzen duena gehitu edo kenduz". Diskoaren izenburuak "emakume" esan nahi du japonieraz. Hain zuzen, kantuetarako hitz asko Japonian idatzi zituen Sorkunek, eta haiku poemen antzeko egitura dute. 

Fermin Muguruzaren Kontrabanda taldearekin aritu zen hurrengo urteetan, eta bitartean bigarren diskoan pentsatzen hasi zen. Tarte horretan, surfari buruzko film baterako musika sortzeko eskaintza jaso zuen Sorkunek, eta horretan hasi zen lanean. Haatik, filmaren proiektua bertan behera geratu zen, baina egindako zirriborroak bere bigarren diskorako baliatzea erabaki zuen. Duna-n (Metak-Kontrakalea, 2005) beste bide bat hartu zuen abeslari gipuzkoarrak, eta musika elektronikora, ragga eta drum&bass-era jo zuen, rockarekin uztartuta. Kantuak ordenagailuz sortu zituen, beste musikariekin entsegu lokalean egin beharrean. Libe Garcia de Cortazar (teklatua; Neubat) eta Igor Ruiz (saxofoia; Fermin Muguruza, Esne Beltza) sartu ziren taldean, soinuari beste ñabardura batzuk emanez. Diskoak oihartzun handia izan zuen, batez ere "Non zaude???", "Heldu nazazu" eta Aretha Franklinek ezagun egindako "Rescue me" kantuaren bertsioari esker.

Sorkunen lanak PIAS diskoetxearen interesa piztu zuen, eta hirugarren diskoa argitaratzeko eskaintza egin zion multinazional horrek. Baliabide gehiagorekin egin ahal izan zuen lan. Kaliforniara joan zen Sorkun & Vice Presidentes (2008) grabatzera, Robert Owen ekoizlearekin. Vice Presidentes taldearen laguntzaz, rock ilun eta lehorrera itzuli zen Sorkun. "Duna-rekin oso nekatuta bukatu nuen, zailtasun handikoa zelako. Jende asko ginen eta errepertoriora ez zen batere erraza. Pop abestiak, rock abestiak, saxo, teklatua.... Biraren amaieran konturatu nintzen abesti zaharrekin pasatzen nuela ondoen, rock kantuekin zoratzen nintzela gehien". Diskoa promozionatzeko elkarrizketetan, diskogintzarekiko kritiko azaldu zen Sorkun, eta garrantzitsuena kontzertuetan aritzea zela aldarrikatu zuen. Azken urteetan, bide horretatik jo du. Ez du disko berririk atera, baina kontzertuak ematen jarraitu du, formatu akustikoan, kantu propioak eta blues kantarien (Skip James, J.B. Lenoir, Howlin' Wolf, Shemekia Copeland) bertsioak eginez. Gorka Sesma gitarran (Kashbad), Tanausu Santana baxuan eta Juanma Urriza baterian izan ditu lagun kontzertu horietan. 

Abeslari gisa, hainbat diskotan kolaboratu du Sorkunek: Zurrunbilo kaotikoa eta Salatzen dut (Ekon), FM 99.00 Dub Manifest, Komunikazioa Tour, Euskal Herria Jamaika Clash, Xomorroak eta Ashmatic Lion Sound Systema (Fermin Muguruza), Enegarren postala (Jabier Muguruza), Paradisu zinema (Joxe Ripiau), Ideia zabaldu eta Salam, agur (Negu Gorriak), Kalean (Bad Sound System), Kiribil (Zura), Ni una puta duda (Rushblacka), Pin Pan Pun Band! 2. Bol (Pin Pan Pun Band!), Y si rompo mi camino (Damba)...

SOROTAN BELE



Euskal folk-rockari berrikuntza ekarri zion Sorotan Bele taldeak 90eko hamarkadan, batez ere Irlandako doinu eta harmonien aberastasunari eta musikaren freskotasunari dagokionez. 1992an Euskadi Gaztea maketa lehiaketa irabazi ostean, arrakasta itzela lortu zuen lehen diskoarekin, Sorotan Bele (Elkar, 1993). Beste bi disko etorri ziren nahiko segidan, baina nekeak eta musikatik bizitzeko ziurtasunik ezak taldea desegitea eragin zuten 1996an. Gerora zenbait taldekidek ibilbide luzea egin dute musikagintzan, Mikel Errazkinek eta Ritxi Salaberriak esaterako.

Euskadi Gazteak antolaturiko maketa lehiaketak egin zuen ezagun Sorotan Bele. Hondarribiko eta Lezoko zazpi gaztek (17-18 urte ingurukoak ziren gehienak) osatu zuten, 1992an: Gorka Sarriegi (ahotsa, gitarra), Mikel Errazkin (flauta), Ritxi Salaberria (baxua), Aitor Etxaniz (bateria), Ixiar Amiano (teklatuak, pianoa), Urbil Artola (ahotsa, gitarra) eta Mikel Izulain (biolina). Txomin Artola kantariaren etxean -Urbil haren semea da- grabatutako maketa batekin aurkeztu ziren aipatutako lehiaketara, eta sari nagusia irabazi zuten. Elkar diskoetxeak taldearen aldeko apustua egin aurretik, maketako hainbat kantu oso ezagunak ziren, eta taldekideak berak ere harrituta zeuden. Uste baino azkarrago gertatzen ari zen dena. Udako agenda kontzertuz beteta zeukaten diskoa argitaratu aurretik. Sorotan Bele (Elkar, 1993) udaberrian kaleratu zen, eta oso denbora gutxian izugarrizko oihartzuna izan zuen, "Arratsalde honetan", "Mariñelaren zai" eta "Zortzi orduko ekaitza" kantuei esker, besteak beste. Sorotan Beleren emanaldi kopurua are gehiago handitu zuen diskoak, eta urtebetean 20.000 ale saldu ziren.

Sarriegi eta Errazkin ziren taldearen buruak, musika eta hitzak sortzeaz arduratzen zirenak. Euskal folkaren esparrura hainbat berritasun ekarri zituen Sorotan Belek: Irlandako doinu eta harmonien aberastasuna, rockaren kadentziak eta freskotasuna. Osagai horiekin, adin guztietako entzuleekin bat egitea lortu zuen, rock taldeen nagusitasunari lehia eginez. Lehen disko hartan, Txomin Artolaren aholkularitza jaso zuten, eta Iker Goenaga trikitilariak ere parte hartu zuen diskoan, Joxe Mari Irastortzarekin batera.

Donostiako Viktoria Eugenia antzokian aurkeztu zuen Sorotan Belek bere bigarren diskoa, Mundu hegian (Elkar, 1994), Festaroa 94 egitarauaren barnean. Mikel Errazkinek sortu zituen doinu guztiak, baita hitz gehienak ere. Hilabete batzuk lehenago jasandako buruko tronbosiaren ondorioz, txirula jotzeari eta zuzeneko emanaldietan aritzeari utzi behar izan zion Errazkinek, eta konposizioan jarri zuen arreta. Estilo aldetik aldaketarik ez badago ere, taldeetan ohikoa den bilakaera erakusten du diskoak: musikariak trebatuagoak dira, eta kantuak landuagoak. Halaber, soinua gogortzeko eta pop-rock aldera jotzeko joera ageri da. Diskoak ez zuen aurrekoaren zirrara sortu, baina, hala ere, "Sing-sing-ati-ko folk&rolla" eta "Jeckill doktorea" kantuek jendearengana iristeko taldearen gaitasuna baieztatu zuten.

Ia hastapenetatik taldea murgilduta zegoen zirimola baretzen hasi zen bigarren diskoa kaleratu eta gero. Kontzertu kopurua murriztu egin zen, eta hurrengo diskoa prestatzeko denbora gehiago hartu zuen taldeak. Hortaz, 1996ra arte ez zen iritsi hirugarren diskoa, eta, Elkarren ordez, Errazkinek sortutako Hirusta diskoetxeak kaleratu zuen. Jonen kezkak diskoan, pop-rock amerikarrera jo zuen taldeak, gitarrari protagonismo handiagoa emanez, eta Irlandako folkaren kutsua bigarren lerroan gordez. Kantuen konposizioa taldean landu zuten, baina Mixel Ducauren (Errobi, Zaldibobo) laguntza izan zuten. Hala ere, diskoak ez zuen oihartzun handirik izan, eta espero baino lehen, 1996ko urrian, desegin egingo zela jakinarazi zuen taldeak. Lau urtean hiru disko atera eta hamaika kontzertu eman ondoren pilatutako nekea eta talde barruko ardurak kanpoko zereginekin bateratzeko ezintasuna aipatu zituzten Sorotan Beleri azkena emateko arrazoien artean.

Donapaleun eta Bilboko Kafe Antzokian agurreko emanaldiekin hasi ondoren, 1996ko azaroaren 30ean eman zuen Sorotan Belek azken kontzertua, Irungo Amaia antzokian. Handik gutxira kaleratu zen bi urte lehenago Donostiako Viktoria Eugenia antzokian egindako kontzertuaren bideoa. Sorotan Bele berriz elkartzeko aukeraz hitz egin izan dute taldekideek urte hauetan, baina oraingoz ez da horrelakorik gertatu.

Taldea desegin eta gero, Gorka Sarriegik bakarkako pop disko bat kaleratu zuen, Gorka Sarriegi (Hirusta Records); Ritxi Salaberriak hainbat taldetan parte hartu du (Orgasmic Toothpics, Zaldibobo, Bidaia, Samar, Los Del Gas...) eta musikari askorekin kolaboratu du (Amaia Zubiria, Pantxoa eta Peio, Mikel Markez...); Mikel Errazkinek hainbat disko kaleratu zituen, bai bereak eta bai beste artista batzuenak, Hirusta diskoetxean, harik eta 2008. urtean zendu zen arte.

NORMAN (NORMAN PERKINS)

"Marlow"


JON & SUGRAMAS


"I called you"

"I remenber"